ජවිපෙ ශ්රී ලංකාවට ‘ශුද්ධ සෘණාත්මක’ බලපෑමක්ද ?
දූෂණ විරෝධී ලේබලය සමගින් වුවද – ජවිපෙ ශ්රී ලංකාවට ‘ශුද්ධ සෘණාත්මක'(Net Negative) බලපෑමක්ම පමණක් බව විචාරකයින් පවසන්නේ ඇයි? දශක ගණනාවක් තිස්සේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ (ජවිපෙ) ශ්රී ලංකා දේශපාලනයේ පිරිසිදු විකල්පය ලෙස තමන්ව හඳුන්වා දී ඇත — එනම් දූෂණයට එරෙහිව සටන් කරන, ප්රභූ පන්තියට අභියෝග කරන සහ සාමාන්ය ජනතාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටින පක්ෂයක් ලෙසයි. ජාත්යන්තර නිරීක්ෂකයින්ට…
දූෂණ විරෝධී ලේබලය සමගින් වුවද – ජවිපෙ ශ්රී ලංකාවට ‘ශුද්ධ සෘණාත්මක'(Net Negative) බලපෑමක්ම පමණක් බව විචාරකයින් පවසන්නේ ඇයි?
දශක ගණනාවක් තිස්සේ ජනතා විමුක්ති පෙරමුණ (ජවිපෙ) ශ්රී ලංකා දේශපාලනයේ පිරිසිදු විකල්පය ලෙස තමන්ව හඳුන්වා දී ඇත — එනම් දූෂණයට එරෙහිව සටන් කරන, ප්රභූ පන්තියට අභියෝග කරන සහ සාමාන්ය ජනතාව වෙනුවෙන් පෙනී සිටින පක්ෂයක් ලෙසයි. ජාත්යන්තර නිරීක්ෂකයින්ට එය බොහෝ විට පෙනී යන්නේ බිඳවැටුණු දේශපාලන පද්ධතියක් “පිරිසිදු කිරීමට” පොරොන්දු වන විනයගරුක, දූෂණ විරෝධී, වාමාංශික ව්යාපාරයක් ලෙසයි. නමුත් විචාරකයින් තර්ක කරන්නේ ජවිපෙ ඉතිහාසය, ආර්ථික බලපෑම සහ දේශපාලන හැසිරීම සමස්තයක් ලෙස ගත් කල, එහි අවසන් ප්රතිඵලය ශ්රී ලංකාවට ‘ශුද්ධ ඍණාත්මක’ (Net Negative) බලපෑමක්ම පමණක් වී ඇති බවයි.
පහතින් දක්වා ඇත්තේ එයට හේතු කාරණාය:
රට ආපස්සට ඇද දැමූ ප්රචණ්ඩ ඉතිහාසය
ජවිපෙ 1971 සහ 1987-89 යන වසරවලදී සන්නද්ධ කැරලි දෙකකට නායකත්වය දුන්නේය. විශේෂයෙන්ම දෙවන කැරැල්ල රට භීතියට, ඝාතනවලට, බලහත්කාර වැඩ වර්ජනවලට සහ ආර්ථික අඩපණ වීමකට ඇද දැමීය. දස දහස් ගණනක් මිය ගියහ. පොදු යටිතල පහසුකම් විනාශ විය. බොහෝ ප්රදේශවල දෛනික ජීවිතය ඇනහිටියේය. එම අවස්ථාවේ පැවති දුක්ගැනවිලි කුමක් වුවත්, එහි ජාතික පිරිවැය සමාජීය, ආර්ථික සහ මනෝවිද්යාත්මක වශයෙන් අතිමහත් බව විරුද්ධවාදීහු තර්ක කරති.
රුපියල් බිලියන ගණනක දේපළ හානි
1980 දශකයේ අගභාගයේ ඇස්තමේන්තුවලට අනුව, පොදු දේපළ හානිය රුපියල් බිලියන 55ක් පමණ විය. උද්ධමනය අනුව සලකා බැලූ විට එම අගය අද වන විට රුපියල් ට්රිලියන කිහිපයක් වනු ඇත. බස් රථ ගිනිබත් කෙරිණි, දුම්රියවලට පහර දෙන ලදී. රජයේ ගොඩනැගිලි විනාශ විය. මෙවැනි විනාශයන් හරහා පාසල් සහ රෝහල් වැනි සංවර්ධන කටයුතු සඳහා යෙදවිය හැකිව තිබූ සම්පත් අහිමි කරමින් රට පරම්පරා ගණනාවක් ආපස්සට ඇද දැමීය.
නිරන්තර විරෝධතා සංස්කෘතිය
ජවිපෙ සිය දේශපාලන අනන්යතාවයෙන් වැඩි කොටසක් ගොඩනගා ගත්තේ විරෝධතා දේශපාලනය වටා ය. පක්ෂය බොහෝ විට ප්රතිසංස්කරණවලට විරුද්ධ වූයේ ඒවායේ ගුණාත්මකභාවය නොසලකා ය. ප්රතිපත්ති සම්පාදනයට දායක වනවා වෙනුවට, ඔවුන්ගේ උපාය වූයේ මහජන කෝපය බලමුලු ගැන්වීමයි. දැනට රජයේ සිටියද, දේශපාලන වාසි තකා පන්ති භේදය වර්ධනය කරන බවටද ඔවුනට චෝදනා එල්ල වේ.
වෘත්තීය සමිති බලය සහ ප්රතිසංස්කරණවලට බාධා කිරීම
විශේෂයෙන්ම රජයේ ආයතන තුළ පවතින වෘත්තීය සමිති කිහිපයක් කෙරෙහි පක්ෂය දැඩි බලපෑමක් පවත්වා ගෙන ගියේය. කාර්යක්ෂමතාව ඉහළ නැංවීම හෝ රාජ්ය ව්යවසායන් ප්රතිසංස්කරණය කිරීම අරමුණු කරගත් උත්සාහයන් වැළැක්වීමට මෙම බලය යොදා ගන්නා ලදී. ශ්රී ලංකාවේ රාජ්ය අංශයේ වැටුප් සහ විශ්රාම වැටුප් බර රජයේ ආදායමෙන් විශාල කොටසක් වැය කරන පසුබිමක, ජවිපෙ වෘත්තීය සමිති පීඩනය එම ප්රතිසංස්කරණ ඇනහිටීමට හේතු වූ බව විරුද්ධවාදීන්ගේ මතයයි.
හිටපු විරුද්ධවාදීන් සමඟ උපායමාර්ගික සන්ධාන
වසර ගණනාවක් පුරා, පක්ෂය විවිධ අවස්ථාවලදී විවිධ පරිපාලනයන් සමඟ එක්ව කටයුතු කිරීමට තීරණය කළේය. මෙය ප්රතිපත්තිගරුක විකල්පයක් ලෙස ඔවුන් සතු ප්රතිරූපය දුර්වල කළේය. පෙර කල තමන් දැඩි ලෙස විරුද්ධ වූ ආණ්ඩුව වලට සහය දීම ඔවුන්ගේ මතවාදී ස්ථාවරත්වය පිළිබඳ ප්රශ්න මතු කරන ලදී.
විශ්වවිද්යාල දේශපාලනය සහ බියගැන්වීම් පිළිබඳ චෝදනා
ඓතිහාසිකව ජවිපෙ විශ්වවිද්යාල ශිෂ්ය ව්යාපාර තුළ සිය බලය ක්රියාත්මක කළේය. නවක වදය සහ විරෝධතාවලට සහභාගී වීමට බල කිරීම ඇතුළු ඔවුන්ගේ ආක්රමණශීලී කැම්පස් දේශපාලනය, අධ්යයන පරිසරයට හානි කළ අතර විවෘත සංවාද අධෛර්යමත් කළේය.
ආර්ථික ප්රතිපත්තිවල අපැහැදිලි බව
ශ්රී ලංකාවට තීරණාත්මක කාලයකදී, ඇතැම් පක්ෂ සාමාජිකයින් ජාත්යන්තර මූල්ය අරමුදලේ (IMF) ප්රතිසංස්කරණ, ණය ප්රතිව්යුහගත කිරීම් සහ රාජ්ය ආයතන පෞද්ගලීකරණය කිරීම දැඩි ලෙස විවේචනය කළහ. විස්තරාත්මක සහ විශ්වාසදායක විකල්ප ආර්ථික රාමුවක් ඉදිරිපත් නොකර, ජාත්යන්තර ප්රතිව්යුහගත කිරීම් ප්රතික්ෂේප කිරීමෙන් රට තවදුරටත් හුදකලා වීමේ අවදානමක් මතු වූ බව විචාරකයෝ පවසති.
එදා ඉන්දීය විරෝධී ජාතිකවාදය — අද ප්රායෝගිකවාදය?
1980 දශකයේ අගභාගයේදී, විශේෂයෙන්ම ඉන්දු–ලංකා ගිවිසුම් සමයේදී ජවිපෙ ඉන්දීය මැදිහත්වීමට දැඩි ලෙස විරුද්ධ විය. නමුත් අද වන විට පක්ෂය ඉන්දියාව සමඟ වඩාත් ප්රායෝගිකව ගනුදෙනු කරයි. විරුද්ධවාදීන් පවසන්නේ මෙය මතවාදී පරිණාමයකට වඩා දේශපාලන උපායශීලී වෙනසක් බවයි.
මෑත කාලීන දූෂණ චෝදනා සහ එමගින් ජවිපෙ දූෂණ විරෝධී ප්රතිරූපයට එල්ල වන පීඩනය
සමහරවිට ඔවුන්ගේ ප්රතිරූපයට වඩාත්ම හානිදායක වී ඇත්තේ බහාලුම් (කන්ටේනර්) මුදා හැරීමේ ක්රියාවලීන් සහ ගල් අඟුරු ප්රසම්පාදන ආරවුලක් සම්බන්ධයෙන් මෑතකදී ඇති වූ ආන්දෝලනාත්මක සිදුවීම්ය.
මෙවැනි ප්රසම්පාදන මතභේදයන් සමඟ සම්බන්ධ වීම, පක්ෂය දිගු කලක් තිස්සේ තමන් සතු යැයි කියාගත් සදාචාරාත්මක උත්තරීතර භාවය දුර්වල කරයි.දූෂණ විරෝධී විශ්වාසනීයත්වය මත ගොඩනැගුණු ව්යාපාරයකට, මහජන මතය සහ දැක්ම ඉතා තීරණාත්මක ලෙස බලපායි.
“ශුද්ධ ඍණාත්මක” තර්කය
මෙම කරුණු සලකා බලන කල්හි විචාරකයින් විසින්
ජවිපෙ ශ්රී ලංකාවට “ශුද්ධ ඍණාත්මක” බලපෑමක් පමණක්ම වී ඇත්තේ යැයි හඳුන්වන්නේ හේතු ගණනාවක් පදනම් කරගනිමිනි: ප්රචණ්ඩ කැරලි දෙකක්, විශාල ආර්ථික හා යටිතල පහසුකම් හානි, ව්යුහාත්මක ප්රතිසංස්කරණවලට ඇති ප්රතිරෝධය සහ ආර්ථික අර්බුදයකදී ඔවුන් තුල තිබූ ප්රතිපත්තිමය අපැහැදිලි බව එහිදී ප්රමුඛස්ථානයක් ගනී.
පාක්ෂිකයන් මෙම චෝදනා ප්රතික්ෂේප කරන අතර දැන් පක්ෂය විනය ගරුක ප්රජාතන්ත්රවාදී බලවේගයක් බවට පත්ව ඇති බව තර්ක කරති.නමුත් මූලික ප්රශ්නය ඉතිරිව පවතී:
ජවිපෙ සැබවින්ම පරිවර්තනය වී තිබේද — නැතහොත් එහි අතීතය සහ දේශපාලන උපාය මාර්ග තවමත් ශ්රී ලංකාවට දරාගත නොහැකි පිරිවැයක් පටවන්නේද?
ඊනියා 76 වසරක සාපයට ජවිපෙ දේශපාලන ව්යාපාරයක් ලෙස කොතෙක් දුරට දායක වී ඇත්ද ?
මෙය ශ්රී ලාංකික ඡන්දදායකයින් දිගින් දිගටම මුහුණ දෙන විවාදය වීමට ඉඩ ඇත.
-News Girl-
